كسي از عرش نام تو را مي خواند.برخيز

به نام خدا

پوشش سفید احرام را اماده کرده ای.

به مادرت می گویی:" یعنی راستی راستی دارم می روم!"

مادرت لبخند می زند. قطره ای در چشمانش می لرزد.

مدام تلفن . التماس دعا ها :

وقتی رفتی بقیع ، یا زیر ناودان طلا در مسجد الحرام یا اولین بار که کعبه را

دیدی . . .

لباس سفید را به تن می کنی.

به مادرت می گویی: " خوب است . نه !"

چانه مادرت می لرزد و می گوید :

" داری می روی ها. خوش به سعادتت!!"

یا حق

+نوشته شده در شنبه بیست و هشتم مرداد 1385ساعت9:45 PMتوسط من |

به نام خدا

بوی خوش بهشت را حس می کردم.

شوقی عمیق ، دردلم جوانه زده بود.

از شادی ، در پوست خود نمی گنجیدم.

صدای قدم های عرش را می شنیدم.

یا حق

+نوشته شده در جمعه بیست و هفتم مرداد 1385ساعت1:45 PMتوسط من |

به یاد صاحب عصر

به نام خدا

به یاد نرگس چشمانت چه جمعه ها نگران به در ماندم

بیا بیا که دلم می لرزد در ارزوی امدنت می مانم.

(به یاد صاحب عصر )

یا حق

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم مرداد 1385ساعت12:59 PMتوسط من |

در درگاهت به روی مشتاقان گشوده است

به نام خدا

انان که به غیر تو روی اورند ، بینوا گشتند

انان که از غیر تو نیاز خواستند ، زیان دیدند

انان که نزد غیر تو فرود امدند ، تباه شدند

و انان که به بخشش غیر تو ،دل بستند،به قحطی گرفتار شدند

در درگاهت به روی مشتاقان گشوده است

نیکی ات ،به جویندگان ، بخشیده است

بخششت ،برای نیازخواهان ،روا گشته است

پاداشت ، برای ارزومندان ،فراهم است

روزی ات ،به ان که سرکشی ات می کند نیز می رسد

و بردباری ات ،ان را که با تو دشمنی می ورزد نیز فرا می گیرد

این،شیوه ی همیشه ی توست که به بدکاران نیز نیکی می کنی

و این، روش توست که با سرکشان نیز مدارا می کنی.

( قسمتی از دعای ماه رجب )

یا حق

+نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم مرداد 1385ساعت5:30 PMتوسط من |

به نام خدا

با من باش ، با تو هستم !

بهم اطمینان بده که راهی رو که در پیش گرفتم منو به مقصد می رسونه.

بهم اطمینان بده که کمکم می کنی و با هام همسفری تا اخر جاده.

خیالم رو راحت کن کاری کن که از هیچ چیز نترسم.

بهم یاد بده که گول نخورم ،بهم اعتماد به نفس بده . بگو ،با صدای بلند

بگو این راسته که هر جا برم باهامی و باهام می ای.سایه به سایه،

قدم به قدم، پهلو به پهلو.

بهم قول بده وقت غروب که دلم می گیره کنارم باشی و برام از روشنی

صبح فردا بگی.

قول بده اگه یه وقتی پام سر خورد نذاری بیفتم ته دره.

بیا و رفیق نیمه راه نشو اینو از همین جا قول بده.

نمون اینجا تو این مرداب به خیال این که می خوای پشت سرم اب بریزی

ومنو از زیر قران رد کنی. ما با هم از زیر قران رد می شیم. و اشکی که

از چشم هامون سرازیر می شه همون ابیه که پشت سرمون می ریزه.

تا لب مرز مقصد ، تا لب مرز لبخند ،نه ! تا لب مرز ابدیت همراهم باش

ما باید با هم بزرگ شیم . بالنده تر از همه ی کا ئنات ، اره ما.

جسم من و روح من بیاین باهم پیمان ببندیم که همیشه راهمون یکی

باشه من که پای این پیمان رو امضا می کنم .

( با تشکر از خانم ترانه صفایی)

یا حق

+نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم مرداد 1385ساعت11:43 AMتوسط من |