كسي از عرش نام تو را مي خواند.برخيز

به نام خدا

من که از درون دیوار های مشبک ، شب را دیده ام.

و من که روح را چون بلور بر سنگترین سنگ های ستم

کوبیده ام،

من که به فرسایش واژه ها خو کرده ام

و من ـ باز آفریننده ی اندوه

هرگز ستایشگر فروتن یک تقدیر نخواهم بود

و هرگزتسلیم شدگی را تعلیم نخواهم داد

زیرا نه من ماندنی هستم نه تو!

آنچه ماندنی ست ورای من و توست.

یا حق

+نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم آذر 1385ساعت11:35 AMتوسط من |

درباره من

خدای خدایان ! مرا از پلیدی دور نگاه دار ، حتی اگر ان را تقاضا کنم .

منوی اصلی

نویسندگان

آرشيو نوشته ها

پيوندها

آمار وبلاگ

کاربران آنلاین:
بازديدها :

طراح