تبليغاتX
كسي از عرش نام تو را مي خواند.برخيز

كسي از عرش نام تو را مي خواند.برخيز
به یاد ابراهیم
به نام خدا

 

گاهی وقتا می خوام به خدا بگم آخه چرا من؟؟؟!!!

 

خسته نمی شی بس که منو امتحانم می کنی؟؟!!

 

چرا باورت نمی شه من شاگرد تنبل کلاس زندگی تو ـ

 

دنیای آدمیت هستم.

 

من اونقدر ضعیفم که همیشه می بازم. یا خودمو یاـ

 

ارزشهامو.

 

این بار منم به یاد:

ــ به یاد ابراهیم عزیز

 

ــ به یاد شادی های فراموش شده

 

ــ به یاد ۱۵ سال ، که آشنای هم بودیم و گذشت

 

ــ به یاد با هم بودن ها

 

ــ به یاد شکلات های قندونش

 

ــ به یاد عزیز گفتن ها

 

ــ به یاد تمام خاطرات بودنش

 

ــ به یاد ندیدن انتهای راه و

 

ــ به یاد رفتن بدون " به امید دیدار گفتن"

 

          او هم ما را گذاشت و رفت

 

*         *         *             *            *                *

 

نیمه شب بود و غمی تازه نفس

 

ره خوابم زدو ماندم بیدار

 

ریخت از پرتو لرزنده ی شمع

 

سایه ی دسته گلی بر دیوار.

 

همه گل بود ،ولی روح نداشت

 

سایه ای مضطرب و لرزان بود

 

چهره ای سرد و غم انگیز و سیاه

 

گوییا مرده ی سرگران بود!

 

شمع ،خاموش شد از تندی باد.

 

اثر از سایه به دیوار نماند!

 

کس نپرسید کجا رفت، که بود،

 

که دمی چند درین جا گذراند!

 

این منم خسته درین کلبه ی تنگ

 

جسم درمانده ام از روح کجاست

 

من اگر سایه ی خویشم، یا رب،

 

روح آواره ی من کیست، کجاست؟

 

 

           ( فریدون مشیری)

                                  یا حق

 

 

 

 

 

+نوشته شده در جمعه پانزدهم دی 1385ساعت2:30 PMتوسط من |