كسي از عرش نام تو را مي خواند.برخيز

به نام خدا

حیف از فاطمه آن نخل جوان

که خم از باد اجل شد ناگاه

حیف از آن گوهر ارزنده که بود

در جهان خیل نکویان را شاه

حیف از آن شمع فروزنده که بود

پرتو آن طرب افزا غم گاه

بود از پاکی طینت تا بود

عفتش همدم و عصمت همراه

بود ذیل وی از آلایش دور

پاک دامن وی از لوث گناه

روز و شب تا به جهان داشت مقام

بود آن رشک خور و خجلت ماه

خرم از چهره اش این هفت اقلیم

روشن از عارضش این نه خرگاه

چون شد آن سرو قد لاله عذار

از سموم اجلش حال تباه

سرو از این غصه به بر جامه درید

لاله زین غم ز سرافکنده کلاه

ریخت در فرقتش آن خاک بسر

کرد در ماتمش این جامه سیاه

چون شد از دار فنا سوی بهشت

جاش از شوق ملاقات الـــلـــه

رخت بر بست از این غمخانه

بار بگشاد در آن عشرتگاه

کلک هاتف پی تاریخ نوشت

رفت از دار فنا فاطمه آه

.........................................................................................................

کجاست منتظر تو؟

چه انتظار عجیبی!!

تو بین منتظران هم

عزیز من چه غریبی

عجیب تر که چه آسان

نبودنت شده عادت

چه کودکانه سپردیم

دل به بازی قسمت

چه بیخیال نشستیم

چه کوششی؟! چه وفایی؟!!

فقط نشستم و گفتم:

خدا کند که بیایی

(به یاد صاحب عصر)

............................................................................................................

به یک بازی دعوت شدم. نوشتن درباره ی افراد یا چیز های موثر در شخصیتتون.

جواب دقیق دادن آسون نیست چون باید خیلی فکر کرد.

پر واضح است که نقش پدر و مادر انکار ناپذیره. اما در نهایت خود ما هستیم که

تصمیم میگیریم چطور باشیم.

فکر میکنم باور آدم ها و ارزش هاشون مهم ترین چیز هایی هستندکه شخصیتشون

را میسازند.پس اگر بخواهم خیلی کامل جواب بدهم باید از باور و ارزش هایم بگویم

که خیلی کم نیستند . پس بماند برای خودم بهتر است.

ممنونم از دوست عزیزی که من را به این بازی دعوت کرد . امیدوارم از جوابم به

نتیجه ای رسیده باشد چون به نکات اصلی در شخصیتم اشاره کردم.

یا حق

+نوشته شده در جمعه یازدهم خرداد 1386ساعت1:0 PMتوسط من |