كسي از عرش نام تو را مي خواند.برخيز

شاید یلدا

به نام خدا

به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم

بیا کز چشم بیمارت هزاران درد برچینم

....................................................................................................................................

گهگاه نوشت:

اعتراف میکنم که کنار آمدن با من کار ناممکنی ست. پس پیشنهاد میکنم بیهوده تلاش نکنید

گاهی خودم هم حوصله ی تحمل ندارم ، صبر من هم تمام میشود اما ...

هستم ، فعلا هستم.

آبی بلند را می اندیشم ، و هیاهوی سبز پایین را.

ترسان از سایه ی خویش ، به نی زار آمده ام.

.......................................................................

هیچ گاه اینگونه به مولانا نیندیشیده بودم ، هیچگاه.

................................................................

یا حق

+نوشته شده در جمعه چهاردهم دی 1386ساعت0:0 AMتوسط من |