كسي از عرش نام تو را مي خواند.برخيز

الهی!

به نام خدا

نه نیستم،نه هستم

نه بریدم،نه پیوستم

نه به خود میان بستم

لطیفه ای بودم از آن مستم

اکنون زیر سنگ است دستم

از صولت عیان بود

آنچه حلاج را بر سر زبان بود.

............................................................................................................

الهی !

اگر یک روز گویی: بنده ی من!

از عرش بگذرد خنده ی من!

............................................................................................................

الهی !

نسیمی دمید،از باغ دوستی

دل را فدا کردیم

بویی یافتیم از خزینه ی دوستی،

به پادشاهی بر سر عالم ندا کردیم،

برقی تافت از مشرق حقیقت،

آب و گل کم انگاشتیم،

و دو گیتی بگذاشتیم.

یک نظر کردی،

در آن نظر بسوختیم و بگداختیم.

بیفزای نظری،

و این سوخته را مرهم ساز

و غرق شده را دریاب،

که:

می زده راهم به می دارو و مرهم بود.

(تفسیر سوره ی بقره )

............................................................................................................

دوستی دارم که اعتقاد او به خدای رحمان است و بس، من فکر میکنم او آنچه را باید

پذیرفته.

یاحق

+نوشته شده در جمعه سی ام فروردین 1387ساعت2:30 PMتوسط من |